خاتــون

نوشته‌ها و ترجمه‌ها

خاتــون

نوشته‌ها و ترجمه‌ها

خاتــون

روزگـاری، کلمات، زبان بودند؛
اکنون سکــوت... .

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
فارسی‌ها

2. باب فعل/ مواضع رفع و نصب فعل مضارع

جمعه, ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۳، ۱۱:۳۲ ب.ظ

به نام خداوند

 

باب فعل/ مواضع رفع و نصب فعل مضارع

6. فعل مضارع ِ خالی از نواصب و جوازم و تمام چیزهایی که موجب مبنی شدن آن شود، مرفوع می شود.

 

7. وقتی یکی از حروف ناصبه بر سر فعل مضارع بیاید، فعل منصوب می شود. 

[حروف ناصبه: ان، لن، اذن، کی، لکی، لام تعلیل، لام تاکید، حتی، او، فاء سببیت مسبوق به نفی محض یا طلب محض، واو معیت مسبوق به نفی یا طلب، واو/فاء/ ثم/ او عطف شده بر اسم جامد یا غیر مؤول]

 

[توضیح]

أن:

فایده: «ان» اگر ـ بعد از فعلی که دال بر یقین باشد بیاید، فعل مضارع را منصوب نمی‎کند، بلکه در این صورت مخفف از ثقیله است.

ـ اگر بعد از فعل ظنی بیاید هر دو وجه جایز است.

در سایر موارد یا اگر در ابتدا قرار بگیرد، ناصبه است و با صله‎اش تأویل به مصدر می‎شود، که معمولا یا (متعلق به عامل قبلش است) یا (بنابر مبتدا بودن در موضع رفع است).

 

* لن:

*اذن

فایده: «اذن» فقط با سه شرط منصوب می‌کند:

اول: صدر جواب باشد.

دوم: متصل به فعل باشد. (جایز است «لا» نفی یا قسم بین «اذن» و فعل فاصله بیندازد.)

سوم: زمان آن فعل مستقبل باشد.

 

* کی، لکی:

فعل مضارع را با تقدیر «أن» مابعد منصوب می‎کنند.

 

* لام تعلیل:

فایده: ـ با «لام تعلیل» می‎توان «أن» ناصبه استفاده کرد، و در این صورت «أن» ناصبه با فعلی که منصوب شده در محل جر با لام مذکور است.

ـ اما اگر لام همراه «لا» باشد فقط باید با «ان» بیاید (به جهت کراهت اجتماع دو لام). >> «لئلا» که در اصل «لأن لا...» است.

 

* لام تأکید:

فایده: 

  • لام تاکید بعد از «کان» منفی برای تاکید آورده می شود.
  • به این لام، به دلیل ملازمت با حجد (نفی) لام جحود هم می گویند.
* حتی:
فایده: ـ در این بابد حرف جر است یا برای تعلیل، یا غایت، یا  استثناء.
ـ در غیر این موارد حرف جر است برای غایت، یا حرف عطف است یا حرف ابتداء.
ـ فعل بعد از «حتی» باید نسبت به زمان تکلم، مستقبل باشد. (اگر به معنای حال باشد فعل مرفوع می شود).
 
* او:
ـ «او» تنها در صورتی فعل بعدش را به «ان» مضمر منصوب می کند که بتوان به جای آن «الا» استثنائیه یا «الی» انتهاییه قرار داد. 
ـ در غیر این صورت صرفا برای عطف است.
 
* فاء سببیت مسبوق به نفی یا طلب محض:
  • نفی شامل ـــ> نفی به حرف، یا به فعل، یا به اسم می شود. تشبیهی که در موقعیت آن واقع شده باشد و تقلیل هم به ملحق به آن است.
  • طلب شامل ـــ> امر، استفهام، عرض، تحضیض، تمنی، و ترجی می شود.
  • منظور از نفی محض آن است که بعد از آن چیزی نیاید که موجب تأویل آن به اثبات شود، یا به «الا» نقض شود.
* واو معیت: 
ـ مسبوق به نفی یا طلب، چنانکه در «فاء» سببیت بود.
 
* واو/ فاء/ ثم/ او عطف
ـ به اسم جامد یا غیر مؤول به فعل عطف شده باشند.
 

نظرات (۲)

سلام؛ممنون از مطالب مفیدتون ؛اجرتون با خداوند متعال؛ شما واقعا بنده خوب خدا هستید. 
سلام واقعا عالی بود ممنونم ولی ای کاش مثال واسه هر فایده که ذکر شده رو هم می اوردید خیلی عالی تر میشد اجرتون با صاحب الزمان
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی